شخصی خدمت آیت الله العظمی اراکی آمد و گفت :
آقا مرا یک نصیحتی بفرمایید.
آقا فرمودند : شغلت چیست؟
گفت : نجار هستم.
آقا فرمودند :
یک در بساز بگذار جلوی قلبت و هیچ کس را جز خدا راه نده

آیت الله بهاء الدینى میفرمودند :
شش ساعت از شب گذشته بود، چراغها خاموش و اهل خانه همه خوابیده بودند،
ناگهان صداى کوبیدن در مرا از خواب بیدار کرد، در را گشودم ، دیدم زنى ایستاده است ،
چون مرا دید، گفت : حاج آقا چراغ بقالى روشن است ، در را بستم و به اتاق رفتم ،
در ذهن خود مى گذراندم که این چه خبرى بود، آن هم در این وقت شب ،
چرا بعضى مزاحمت ایجاد مى کنند!!
چشمها را روى هم گذاشتم که بخوابم ، صداى خفیفى شنیدم ،
دقت کردم ، حدس زدم حرکت سوسک باشد چراغ را روشن کردم ،
دیدم دو عقرب بزرگ و سیاه نزدیک بچه کوچکمان در حال راه رفتن هستند
فورا آنها را از بین بردم ، چراغ را خاموش کردم ، ناگهان متوجه شدم …..!!!!
آن زن ماءمور بیدار کردن ما و سبب نجات این طفل معصوم بوده است
اگر تیغ عالم بجنبد ز جاى
نبرد رگى تا نخواهد خداى

دلم کمی خدا
می خواهد…
سکوت…
کمی آخرت…
دلم، دل بریدن
می خواهد…
کمی اشک…
کمی آغوش آسمانی…
دلم یک کوچه می خواهد
بی بن بست !!
و یک خدا تا کمی با هم قدم
بزنیم!!
فقط همین!!